Gedachtenonderzoek

Dit keer kreeg ik eerst de oplossing en een paar dagen later het probleem.

Of de uitdaging, of de les, of hoe je het maar wilt noemen. Ik vond het een probleem.

En dat was meteen het probleem.

Ik vond ergens iets van en het liet me niet los. Beter gezegd, ik liet het niet los. Ik hield eraan vast.

Want ik had een mening, of nog wat sterker uitgedrukt, een oordeel.

De oplossing lag al een paar dagen op mijn eettafel: het boek van Byron Katie met daarin de vier vragen waarmee je je denken onderzoekt.

Meestal zijn de eerste twee vragen al voldoende om te beseffen dat ik in de mind trap/oordeelsvorming van het denken ben getrapt.

Die eerste twee vragen zijn:
1. Is het waar?
2. Kun je absoluut weten dat het waar is?

Dus het gaat niet over het feit, maar over je oordeel erover.

In mijn boek ‘Toen was Toen en Nu is Nu’ noem ik het de tweede pijl. De eerste is het feit, bijvoorbeeld dat je een lekke band hebt. Dat is wat het is.

De tweede pijl is jouw oordeel erover: dat gebeurt mij altijd. Ik heb ook altijd pech.

En die tweede pijl zorgt voor de echte ellende. Vaak is die gekoppeld aan een diepgewortelde overtuiging over jezelf en die kan je leven behoorlijk negatief beïnvloeden.

Het feit heb je niet in de hand, maar hoe je erop reageert kun je wel in de hand krijgen.

Als je tenminste bereid bent je gedachten, je oordeel, dat wat voor de echte ellende zorgt, te onderzoeken.

Dus dan is de vraag of het waar is wat je denkt. En nog stelliger, kun je absoluut zeker weten dat het waar is?

Heb je ook altijd pech? Dus echt altijd hè? En zelfs als je het afzwakt dat je toch echt veel meer pech hebt dan gemiddeld.
Is dat wel echt waar?

Of je partner wil scheiden, maar jij wilt voor de kinderen bij elkaar blijven. In ieder geval zo lang ze nog thuis wonen. Want dat is beter voor de kinderen, vind jij.
Maar is dat waar, is dat beter voor de kinderen?

Misschien zit je echte angst wel erin dat jij denkt dat jij niet zonder je partner kunt leven.
Maar weet je dat echt zeker?

Wellicht denk je dat als je een andere jeugd had gehad, dat je dan nu veel gelukkiger zou zijn.
Weet je of dat echt waar is? Kun je dat wel zeker weten?

Of als je …. [vul zelf maar in] zou hebben, dan zou je nu veel gelukkiger zijn.
Maar kun je echt zeker weten dat dat zo is?

Ga vooral experimenteren met jouw eigen gedachten. Probeer het zelf, voel en wees goudeerlijk naar jezelf. Klopt die gedachte wel echt?

Als ik deze oefening doe, dan is steeds opnieuw het goudeerlijke antwoord aan mezelf dat ik wat ik ook maar bedacht heb niet zeker kan weten.

En dat geeft ruimte. Ik voel dan letterlijk dat ik van mijn in rondjes draaiende hoofd in mijn rustige hart zak. Dan ga ik over tot de orde van de dag en vergeet zelfs waar ik me een poosje daarvoor zo druk over maakte.

Dit is mijn sleutel om los te komen van allerlei dingen die ik vind, om mee te bewegen met het leven, te accepteren wat er is en te genieten van de dingen in het nu.

En misschien helpt het jou ook wel als je ergens een hardnekkig oordeel over hebt, waar je in gedachten hartstikke druk mee bent, maar waar je geen stap verder mee komt.

Stel jezelf deze vragen, wees goudeerlijk naar jezelf en laat je verrassen door wat er gebeurt!

Heb je hier hulp bij nodig? Klik dan hier.