Achteraf

Sommige dingen kun je beter pas achteraf horen.

Bloemeneiland Madeira was onze vakantiebestemming dit jaar. Een prachtig eiland vol bloemen, planten en bomen in de mooiste kleuren, soorten en vormen.

Subtropisch, dus geen tropische 37+ graden, maar zo’n 22 graden. Wel vochtig, maar met een windje van zee goed te doen.

Het is een eiland waar maar heel weinig vlak is. Overal waar je kijkt zijn hellingen, variërend van steil tot nog steiler, dus zonder auto kom je niet ver.

De steile en vaak smalle straatjes en de beperkte parkeerplekken gaan niet altijd lekker samen met de Madeiriaanse rij- en parkeergewoonten in combinatie met de steeds verder toenemende stroom van onwennige toeristen in huurauto’s.

Onze huurauto was in onze twee weken gelukkig niet verder beschadigd, we hadden het eiland flink verkend en hadden zin om weer naar huis te gaan. Eigen bed, eigen auto en lekker platte wandelingen.

Na het inchecken van de bagage en de security check waren we net aanbeland in de tax free shop toen er een sms’je binnenkwam:

Je vlucht is vertraagd…

… naar morgen.

Huh? Het stond er echt. Naar morgen. Plus dat hotelkamers zouden worden geregeld.

Dan sta je toch even gek te kijken. En dan is het ineens een flinke operatie voor het grondpersoneel om voor een vliegtuig vol mensen allemaal bussen en hotelkamers tevoorschijn te toveren en al die mensen hier ook nog eens ordentelijk in te krijgen.

Tegen de tijd dat we in Nederland zouden landen, zaten we in een hotelkamer in de hoofdstad van Madeira.

Voor mij was het een mooie oefening in niet-oordelen en accepteren dat ik geen controle had over de situatie, maar wel over mijn eigen reactie hierop.

En de uitdaging hierbij was dat ik moe was en best wel heel erg veel zin had om terug te gaan naar het platte Nederland en mijn eigen bed.

Maar je hebt niets aan alle boekenwijsheid zonder het toepassen ervan. Het gaat altijd om de ervaring. En het leven is mild, het zit vol herkansingen om te oefenen.

Steeds opnieuw heb ik de keuze. Kies ik om te reageren vanuit mijn ego, oordelend en gebaseerd op angst, of reageer ik vanuit mijn ware aard, mijn hart vol liefde en vrede?

Ook als ik moe ben. Of als niemand kijkt. Niet pas vanaf morgen, maar nu.

Het mooie is dat de ‘beloning’ direct volgt. Een gevoel van rust in plaats van onrust. Vrede en dankbaarheid in plaats van angst.

Test het zelf maar. De omstandigheden veranderen continu, maar de grond van waaruit je reageert, bepaalt het gevoel wat je erbij krijgt.

De volgende dag op het vliegveld, on repeat.

Een sms’je: helaas is de vertrektijd opnieuw gewijzigd.

Dat meen je niet…

Dus wel, maar nu gelukkig maar met een half uur. Uiteindelijk werd het ruim een uur, maar toen vertrokken we toch. Eindelijk naar Nederland.

Maar niet iedereen vertrok die dag…

Hoewel de dag ervoor er bijna geen wind stond, stond er nu een stevig windje.

Madeira is berucht om haar korte landingsbaan direct naast de oceaan. Piloten moeten een speciale training volgen om hierop te mogen vliegen en er zijn strikte restricties qua wind als het gaat om landen en opstijgen.

In de auto onderweg naar huis zag ik op de website van Madeira airport de annuleringen van die dag plus de waarschuwing over verwachte ongunstige weersomstandigheden.

Sommige dingen kun je beter pas achteraf horen.

Nog een dag later zijn van de verwachte binnenkomende vluchten tussen 8:30 en 17:30 uur er daadwerkelijk 22 geland en maar liefst 13 geannuleerd. Inclusief de 2 uit Amsterdam.

Zo zie je maar.

Uit welke hoek de wind waait en hoe hard, daar heb je geen invloed op. Maar hoe jij ermee omgaat, daar heb je wel degelijk invloed op.

En wat kies je dan?

Voor hulp bij het kiezen klik hier.